Zaplecze to pierwsza powieść Marty Syrwid. Poetycka i drastyczna zarazem. O anoreksji, o dojmującym braku akceptacji i zrozumienia, o potrzebie bycia wysłuchanym. Klara Wiśniewska właśnie zdała na studia. Ma 172 cm wzrostu. I kilkanaście kilogramów niedowagi. Wciąż niezadowolona ze swojego ciała, marzy o tym, żeby wyglądać jak manekinka. Manekinki nie jedzą, mają gładką skórę, cienkie palce u rąk, błyszczące oczy. Klara zrzuca kolejne kilogramy, układa kolejne diety. Fasola. Marchewka. Kalafior. Jeśli będzie wytrwała, zmieni się wszystko. Będzie inna. Lepsza. Szczupła, zdolna, inteligentna, przebojowa. Nie upodobni się do swojej histerycznej matki. Zapomni o ojcu, który – gdy była mała – groził, że zamknie ją w piekarniku i odkręci gaz. Będzie patrzeć z wyższością na grube dziewczyny. Klara jest głodna. Klara się boi. Klara opowiada. Z kim rozmawia? Czy mówi prawdę? A może kłamie, rozpaczliwie próbując skupić na sobie uwagę? Wyłudzić zainteresowanie, sympatię, współczucie. Może nie o anoreksję tu chodzi?

Marta Syrwid (ur. 1986) – studiuje filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest słuchaczką Krakowskiej Szkoły Filmu i Komunikacji Audiowizualnej. Jako pisarka zadebiutowała w wieku szesnastu lat w „Ha!arcie”. Jej opowiadania ukazywały się także w „Lampie”, „Zoopie”, „Undergruncie” i „Borussii”. Od 2004 roku stale współpracuje z „Perspektywami”, jest autorką artykułów o tematyce edukacyjnej oraz wywiadów. W dniu osiemnastych urodzin wystąpiła w programie Kazimiery Szczuki „Wydanie II poprawione”. W 2004 roku wydała zbiór opowiadań Czkawka i otrzymała stypendium Funduszu Pomocy Młodym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich. W 2009 roku została stypendystką programu Homines Urbani.